خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خنک آن نیستی کو دعوی هستی کندبا کمال عجز اظهار زبردستی کند
۲
چون در آید از ره معنی بر اوج معرفتدر حضیض جهل معنی افتد و پستی کند
۳
هستی آن دارد که هستیبخش هر هستیست اوغیر او را کی رسد کو دعوی هستی کند
۴
نیست هستی در حقیقت جز خدای فرد رامستش ار دعوی کند هستی ز سر مستی کند
صفحهٔ ۱ از ۳