خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که دارد درد عشقی یاد درمان کی کندهیچ عاقل عیش خود را ماتمستان کی کند
۲
هر کسی در عشق تازد عشق او را سر شودوانکه عشقش شد بسامان فکر سامان کی کند
۳
دل نمیخواهد مرا با عاقلان هم صحبتیمؤمن آئین عشق آهنگ کفران کی کند
۴
هر ک ذوق بادهٔ عشق پریروئی چشدآرزوی جوی و خم و حور و غلمان کی کند
صفحهٔ ۱ از ۲