خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی بگفت ز ما یا از اوست نیکی و شرهنوز خواجه در اینست ریش خواجه نگر
۲
عجب که خواجه به رنگی که طفل بود بماندکه ریش خواجه سیه بود و گشت رنگ دگر
۳
بگویمت که چرا خواجه زیر و بالا گفتبدان سبب که نگشتست خواجه زیر و زبر
۴
به چار پا و دو پا خواجه گرد عالم گشتولیک هیچ نرفتست قعر بحر به سر
صفحهٔ ۱ از ۲