خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل عالم حسن تو کی رنج و تعب بیندگر عالم عقل آید صد عیش و طرب بیند
۲
در عالم عقل آنکو چشم و دل او وا شدگلهای طرب چیند اسرار عجب بیند
۳
از عقل اگر آرد رو سوی جناب عشقاز جلوهٔ هر مربوب رخساره رب بیند
۴
آیات کلام حق آن خواند و این فهمداین لذت لب یابد آن صورت لب بیند
صفحهٔ ۱ از ۳