خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عید است و هرکس از غلط غیری گرفته یار خودمائیم و در خود عالمی دار خود و دیار خود
۲
داریم با خود گفتگو داریم در خود جستجوخود بیدل و در خویشتن جویندهٔ دلدار خود
۳
گم کردهٔ خویشیم ما از خلق در پیشیم مااز ما ببر تعلیم کار آنگاه شو سر کار خود
۴
گفتی که دشوار است کار دشوار کار خود خودیخود را مبین حق را ببین آسان کن این دشوار خود
صفحهٔ ۱ از ۲