خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زحمت مکش طبیب که این تب نمیرودبی شربت بنفشهٔ آن لب نمیرود
۲
تا بی ز مهر در دلم آنمه فکنده استتا تاب او ز دل نرود تب نمیرود
۳
بیمار عشق به نشود جز به وصل دوستاین درد دل بناله یا رب نمیرود
۴
تا چند در فراق برم انتظار وصلآن روز خود نیامد و این شب نمیرود
صفحهٔ ۱ از ۲