خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواست دلم که ماتمم سور شود نمیشوداز سرم آتش هوا دور شود نمیشود
۲
از سر بوالهوس هوس جز غم عشق کی بردظلمت شب بغیر روز نور شود نمیشود
۳
مهر بتان دلفریب عقل ز سر نمی‌بردمستی باده هوس شور شود نمیشود
۴
آنکه چشید ذوق می میل بزهد کی کنددیده که دید روی دوست کور شود نمیشود
صفحهٔ ۱ از ۳