خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مه تو یار ندارد جز او تو یار مگیررخش کنار ندارد از او کنار مگیر
۲
جهان شکارگهی دان ز هر طرف صیدیدرآ چو شیر به جز شیر نر شکار مگیر
۳
هوای نفس مهارست و خلق چون شترانبه غیر آن شتر مست را مهار مگیر
۴
وجود جمله غبارست تابش از مه ماستبه ماه پشت میار و ره غبار مگیر
صفحهٔ ۱ از ۳