خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو دررسید ز تبریز شمس دین چو قمرببست شمس و قمر پیش بندگیش کمر
۲
چو روی انور او گشت دیده دیدهمقام دیدن حق یافت دیده‌های بشر
۳
فرشته نعره زنان پیش او چو چاوشانفلک سجودکنان پیش او به چشم و به سر
۴
به چشم نفس نشد روی ماه او دیدنکه نفس می‌نگشاید به سوی شاه نظر
صفحهٔ ۱ از ۴