خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سر چو خیال تو درآیددرهای فرح به رخ گشاید
۲
هرگاه به یاد خاطر آئیفردوس برین به خاطر آید
۳
نام تو چو بر زبان رانمهر موی زبان شود سراید
۴
جان را بخشد حیات تازهپیکی که ز جانب تو آید
صفحهٔ ۱ از ۳