خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقی را جگری می‌بایداحتمال خطری می‌باید
۲
نتوان رفت در این ره با پایعشق را بال و پری می‌باید
۳
گریهٔ نیم شبی در کار استدود آه سحری می‌باید
۴
دیده را آب ده از آتش دلعشق را چشم تری می‌باید
صفحهٔ ۱ از ۴