خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از آن مقام که نبود گشاد زود گذربرو به سوی خریدار خویش همچون زر
۲
درخت اگر متحرک شدی ز جای به جانه رنج اره کشیدی نه زخمه‌های تبر
۳
زمان چو حاکم تست و مکان چو معبر تومکان نیک گزین و زمان نکو بنگر
۴
چنان شوی که مکان و زمان و اهل زماندگر نتاند کردن به فعل در تو اثر
صفحهٔ ۱ از ۲