خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فروغ نور جمال تو در دل بیدارز دود ز آینه کون ظلمت اغیار
۲
بسوخت غیر سراسر در آتش غیرتمنادی لمن الملک واحد قهار
۳
چو سیل قهر جلال احد هجوم آردچه چاره جز که بجولان او رود اغیار
۴
بساحت جبروتش کجا رسد اوهامچو عقل را ملکوتش ببسته راه گذار
صفحهٔ ۱ از ۳