خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی قدحی بیار سرشارتا هر دو کشیم می بیکبار
۲
از دست شویم هر دو با همیک مست شویم ما دو هشیار
۳
تن را بدهیم و جبه بر سراز سر برهیم و بار دستار
۴
گردیم دمی ز خویش بیخودباشیم دمی ز خود خبردار
صفحهٔ ۱ از ۳