خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر تو خواهی وطن پر از دلدارخانه را رو تهی کن از اغیار
۲
ور تو خواهی سماع را گیرادور دارش ز دیده انکار
۳
هر که او را سماع مست نکردمنکرش دان اگر چه کرد اقرار
۴
هر که اقرار کرد و باده شناختعاقلش نام نه مگو خمار
صفحهٔ ۱ از ۴