خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رحم بر یار کی کند هم یارآه بیمار کی شنود بیمار
۲
اشک‌های بهار مشفق کوتا ز گل پر کنند دامن خار
۳
اکثروا ذکر هادم اللذاتبشنوید از خزان بی‌زنهار
۴
غار جنت شود چو هست در اوثانی اثنین اذ هما فی الغار
صفحهٔ ۱ از ۴