خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مست توام نه از می و نه از کوکناروقت کنارست بیا کو کنار
۲
برجه مستانه کناری بگیرچون شجر و باد به وقت بهار
۳
شاخ تر از باد کناری چو یافترقص درآمد چو من بی‌قرار
۴
این خبر افتاد به خوبان غیبتا برسیدند هزاران نگار
صفحهٔ ۱ از ۴