خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان خراباتی و عمر بهارهین که بشد عمر چنین هوشیار
۲
جان و جهان! جان مرا دست گیرچشم جهان! حرف مرا گوش دار
۳
صورت دل آمد و پیشم نشستبسته‌سر و خسته و بیماروار
۴
دست مرا بر سر خود می‌نهادکای به غم دوست مرا دست یار
صفحهٔ ۱ از ۲