خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جمال هر جمیل و ای جمالت بی‌مثالهر جمال از تست زانرو دوست میداری جمال
۲
از جمالت پرتوی بر هر جمیل افکندهٔزین سبب دل میبرد هر جانبی صاحبجمال
۳
تا بود اهل نظر را حسن خوبان دلربامیرسد هر دم تجلی از جمال بی زوال
۴
میرباید ز اهل دل دلرا بصد افسونگریحسنهای ذوالجمال و جلوه‌های ذوالجلال
صفحهٔ ۱ از ۳