خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا بیا بسرم تا بپات جان بدهمجمال خود بنما تا ز خویشتن بروم
۲
بخار زار فراق تو راه گم کردمبیا بگلشن وصل ابد نمای رهم
۳
بیا بیا که ز عمرم نماند جز نفسیبود بشادی وصل تو آن نفس بدهم
۴
بیا بیا که نیم بیتو جز تنی بیجانبطلعت تو درین تن هزار جان بنهم
صفحهٔ ۱ از ۳