خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر رنج که میرسد بجانماز خود رسدم اگر بدانم
۲
از هیچکسم شکایتی نیستاز خویش بخویش در فغانم
۳
بر من ازمن غمست و محنتاز بود و نبود خود بجانم
۴
درد دل من ز غیر من نیستخود درد دل و بلای جانم
صفحهٔ ۱ از ۳