خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بخوشی بگذریم از هر کامبر سر خود نهیم اول گام
۲
رای باش برای آن حق رایکام باشد بکام آن خود کام
۳
چونکه رستی ز خود رسی در خودکام یابی چو بگذری از کام
۴
نشوی هست تا نگردی نیستنشوی مست تا تو بینی جام
صفحهٔ ۱ از ۳