خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خوشا وقت عاشق بد نامحبذا حال رند درد آشام
۲
دلبری خواهم و لب کشتیتا زمانی ز عمر گیرم کام
۳
لذتی نیست درد و کون مگرلذت عاشقی و باده و جام
۴
دود و خاکستر حریق فراقبه ز جان و دل فسردهٔ خام
صفحهٔ ۱ از ۲