خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم که ساختهٔ دست ابتلای تواممنم که سوختهٔ آتش لقای توام
۲
منم که توی بتویم سرشته از حمدتمنم که موی بمو تابتا ثنای توام
۳
منم که بر قدم دوستان تست سرممنم که بنده و مولای اولیای توام
۴
بغیر درگه تو سر فرو نمی‌آرمخراب و واله و شیدای کبریای توام
صفحهٔ ۱ از ۴