خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم که شیفتهٔ زلف تو ببوی تواممنم که واله و شیدای تو بموی توام
۲
گر التفات کنی سوی من بجای خودستگل سر سبد عاشقان روی توام
۳
بزیر پرده نهانست عشق محجوبانمنم که عاشق پیدای روبروی توام
۴
ترا خلایق گم کرده و نمیجویندز من نهٔ پنهان مست جستجوی توام
صفحهٔ ۱ از ۳