خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الا یا ایها الساقی بده جامی که مخمورممگر می وارهاند جان از این غمهای پر زورم
۲
الا یا ایها الناصح مکن منعم ز میخانهکه من موسی و این ارض مقدس هست چون طورم
۳
الا یا ایها الواعظ تو از تقصیر من بگذرکه من در عشق و زیدن بجان تو که معذورم
۴
اگر رندم و گر رسوا اگر مستم و گر شیدااسیر عشقم و در مذهب عشاق مغفورم
صفحهٔ ۱ از ۲