خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قلم گرفتم و گفتم مگر دعا بنویسمدعا بیار جفا کار بیوفا بنویسم
۲
شکایتی بلب آمد ز جورهای تو گفتمبهیچ نامه نگنجی ترا کجا بنویسم
۳
دعا و شکوه بهم در نزاع و من متحیرکدام را ننویسم کدام را بنویسم
۴
خدای داند و بس جز خدا کسی نه بداندکه گر سر گله را وا کنم چها بنویسم
صفحهٔ ۱ از ۲