خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون غمی زور آورد خود را به صحرا می‌کشمناله را سر می‌دهم از دیده دریا می‌کشم
۲
راز در دل بیش از این نتوان نهفتن چند و چندبر سر هر چارسو بانگ علالا می‌کشم
۳
نی غلط کی می‌توان گفتن به هرکس راز دلهمدمی هرجا بیابم ناله آنجا می‌کشم
۴
هرکجا گردد دوچارم بی‌سراپا آگهیبی‌سراپا در رهش سر می‌نهم وامی‌کشم
صفحهٔ ۱ از ۴