خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از معانی مغز بیرون می‌کشممعنوی داند که من چون می‌کشم
۲
بسته دارم تا نظر در صورتیمعنی هر لحظه بیرون می‌کشم
۳
لیلیی دارم که نتوان دیدنشدر غمش صد بار بیرون می‌کشم
۴
کاسه‌های زهر هجر دوست راعشق می‌داند که من چون می‌کشم
صفحهٔ ۱ از ۳