خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از دلم بس ناله بیرون می‌کشموز جگر بس کاسهٔ خون می‌کشم
۲
بر درت می‌آورم صد گون نیازتا ز تو یک ناز بیرون می‌کشم
۳
عشوه‌ای را کآورد در گردشمعشوه‌ها از چرخ گردون می‌کشم
۴
خون دل ریزم به جای می به جامخون به جای آب گلگون می‌کشم
صفحهٔ ۱ از ۳