خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شهد لطفست گهی در کاممز هر قهر است گهی در جامم
۲
گه می تلخ دهی زان لب و چشمگاه نقل و شکر و بادامم
۳
گاهی از لطف کنی تحسینمگاهی از قهر دهی دشنامم
۴
من گرفتار توام حاجت نیستزحمت آنکه کشی در دامم
صفحهٔ ۱ از ۲