خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهر قهر ار تو کنی در جاممخوشتر از شهد بود در کامم
۲
نوش لطف تو چه شکر نوشمزهر قهر تو چه شهد آشامم
۳
کی ز چنگال بلا اندیشممن که شاهین غمت را رامم
۴
ای ز چشمت دو جهان مست و خرابتهی از باده مگردان جامم
صفحهٔ ۱ از ۲