خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمر عزیز تا یکی صرف در آرزو کنمهای بیا که آرزو جمله فدای هو کنم
۲
چند خجل کند مرا توبهٔ آبروی برمیسزد ار ز توبه خون ریزم و آنرو کنم
۳
اشتر لنک لنک من پاش خورد بسنگ منسنگ دگر چه افکنم زحمت او دو تو کنم
۴
عشوهٔ توبه میخری یاری توبه میخورمگر فتد او بدست من بین که باو چها کنم
صفحهٔ ۱ از ۴