خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در چهرهٔ مهرویان انوار تو می‌بینمدر لعل گهر باران گفتار تو می‌بینم
۲
در مسجد و میخانه جویای تو می‌باشمدر کعبه و بتخانه انوار تو می‌بینم
۳
بتخانه روم گر من تا جلوهٔ بت بینمچو نیک نظر گردم دیدار تو می‌بینم
۴
هرکو ز تو پیدا شد هم در تو شود پنهانپیدا و نهان گشتن هم کار تو می‌بینم
صفحهٔ ۱ از ۳