خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن رخ مه رویان از روی تو می‌بینمدلجوئی دلداران از خوی تو می‌بینم
۲
هرجا که بود نوری از پرتو روی تستهر جا که بود آبی از جوی تو می‌بینم
۳
چشم خوش خوبان را بیمار تو می‌دانممحراب دو عالم را ابروی تو می‌بینم
۴
گبر و مغ و ترسا را جویای تو می‌بینمروی همه عالم را واسوی تو می‌بینم
صفحهٔ ۱ از ۳