خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا هرچند رانی دیگر آیماگر از پا در آیم از سر آیم
۲
گرم از در برانی آیم از بامورم از بام رانی از در آیم
۳
نیارم صبر کردن بی تو یکدمکه نتوانم بهجرانت بر آیم
۴
فراقت سخت خونریز است و بیباکوصالت را کجا من در خور آیم
صفحهٔ ۱ از ۳