خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر بدیم و گر نیک خاکسار توایمفتاده بر ره تو خاک رهگذار توایم
۲
بلندی سرما خاکساری در تستبنزد خلق عزیز بم از آنکه خوار توایم
۳
توئی قرار دل ما اگر قراری هستو گر قرار نداریم بیقرار توایم
۴
بسوی تست بهر سو که میکنیم سفربهر دیار که باشیم در دیار توایم
صفحهٔ ۱ از ۳