خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از حضور قدس جانرا در سفر افکندهایمدر سفر هم خویش را در شور و شر افکندهایم
۲
در کف نفس و هوا و دیو اسیر افتادهایمتا بلذات جهان بیجا نظر افکندهایم
۳
بهر تعظیم خسان و اعتبار ابلهان خویشتن را چون گدایان دربدر افکندهایم
۴
راه دوزخ پیش داریم و بسرعت میرویمبی محابا خویشتن را در خطر افکندهایم
صفحهٔ ۱ از ۳