خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزها در طلبت می‌پویمدر فراقت همه شب می‌مویم
۲
قصه شوق تو از خود با خوددم بدم میشنوم میگویم
۳
در سرا پای بتان حسن تراتو بتو موی بمو میجویم
۴
رنگ و بویت ز خیالم نرودچون شوم گل همه گل میرویم
صفحهٔ ۱ از ۲