خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در ره دانش بفکر تا بتوان گام زنتا که بجنبد بجنب ورنه بجنبان بفن
۲
دست ز فکرت مدار تا که بحیرت رسیدست طلب بعد از آن در کمر ذکر زن
۳
ذکر چو بر دل زند و اله و مذکور شوچشم و دل و گوش و هوش جمله بدانسو فکن
۴
میبردت فکر و ذکر در ره عرفان و انستا که بمحنت کشد کار دل و جان و تن
صفحهٔ ۱ از ۳