خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از دست من گرفت هوا اختیار منخون جگر نهاد هوس در کنار من
۲
بر من چو دست یافت گرفت و کشان کشانهر جا که خواست بر دل من مهار من
۳
گشتم بسی بکوه و بیابان و شهر و دهاهل دلی نیافتم آید بکار من
۴
اغیار بود آنکه مرا یار مینمودهرگز نشد دوچار من آن یار پار من
صفحهٔ ۱ از ۳