خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یکدمک پیش ما بیا بنشینتا بچندت جفا بود آئین
۲
از غمت عاشقان دل شده راآه جانسوز و اشگ خونین بین
۳
شاید ار رحم در دلت باشدکندت درد نالهای حزین
۴
بنشین یک دم آتشی بنشانبنشان آتشی دمی بنشین
صفحهٔ ۱ از ۴