خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تن بی جانم و جانم توئی توسراپا کفر و ایمانم توئی تو
۲
چو با خویشم نه سر دارم نه سامانچو با تو سر تو سامانم توئی تو
۳
غم دل تنگی من هم منم منخوشیهای فراوانم توئی تو
۴
ز خود سر تا بپا اندوه و دردمسرور سور و درمانم توئی تو
صفحهٔ ۱ از ۴