خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نه‌ای دیوانه رو مر خویش را دیوانه سازگرچه صد ره مات گشتی مهره دیگر بباز
۲
گرچه چون تاری ز زخمش زخمه دیگر بزنبازگرد ای مرغ گرچه خسته‌ای از چنگ باز
۳
چند خانه گم کنی و یاوه گردی گرد شهرور ز شهری نیز یاوه با قلاوزی بساز
۴
اسب چوبین برتراشیدی که این اسب منستگر نه چوبینست اسبت خواجه یک منزل بتاز
صفحهٔ ۱ از ۲