خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۹۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که یافت نسیم نعیم درویشینتافت سر ز طریق قویم درویشی
۲
چه کرد لطف الهی مرا ز درویشانشدم به همت والا مقیم درویشی
۳
اگرچه عین کمالم گرفت این نعمتشدم اسیر به دست قسیم درویشی
۴
دگر به همت ارواح پاک درویشانزدم قدم به ره مستقیم درویشی
صفحهٔ ۱ از ۳