خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۹۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که خواهی دل ما را به جفاها شکنینکنی هی نکنی هی نکنی هی نکنی
۲
طاقت سنگ جفا، شیشه دل کی آردنزنی هی نزنی هی نزنی هی نزنی
۳
نخل امّید تو کز وی چمن دل تازه استنکنی هی نکنی هی نکنی هی نکنی
۴
ای که گفتی نکنم چارهٔ درد تو به نازبکنی هی بکنی هی بکنی هی بکنی
صفحهٔ ۱ از ۲