خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۹۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرحبا ای نسیم عنبر بویخبری از دیار یار بگوی
۲
صبر دیدیم در مقابل شوقآتش و پنبه بود و سنگ و سبوی
۳
تشنهٔ وصل راست بیم هلاکپیش از آن کاید آب رفته بجوی
۴
هجر را هم نهایتی بایدیار با یار کی کند یکروی
صفحهٔ ۱ از ۳