خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۹۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز تو کی توان جدایی چو تو هست و بودِ ماییتو چو هست و بودِ مایی ز تو کی توان جدایی
۲
دل خلق می‌ربایی به کرشمه‌های پنهانبه کرشمه‌های پنهان دل خلق می‌ربایی
۳
مهِ روی اگر نمایی ز جهان اثر نماندز جهان اثر نماند مهِ روی اگر نمایی
۴
خم زلف اگر گشایی دو جهان به هم برآیددو جهان به هم برآید خم زلف اگر گشایی
صفحهٔ ۱ از ۲