خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۹۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شاهد شاهدان کجائیوی آب رخ بتان کجائی
۲
ای جان هر آنچه در جهانستوز تو روشن جهان کجائی
۳
ای هیچ مکان ز تو تهی نهوی پر ز تو لامکان کجائی
۴
ای چشم و چراغ عالم دلای جان جهان و جان کجائی
صفحهٔ ۱ از ۳