خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست در آخرزمان فریادرسجز صلاح الدین صلاح الدین و بس
۲
گر ز سر سر او دانسته‌ایدم فروکش تا نداند هیچ کس
۳
سینه عاشق یکی آبیست خوشجان‌ها بر آب او خاشاک و خس
۴
چون ببینی روی او را دم مزنکاندر آیینه زیان باشد نفس
صفحهٔ ۱ از ۲